Beni Bir Daha Kilitleme

Erkek kardeşim Judy Easton okuldan kaçar ve çok erken yaşta sevgili edinmeye başlar, ama ailem ona ders vermek bahanesiyle, derslerinde başarılı olan beni bir çocuk ıslahevine gönderir. "Judy, Willa'ya iyice bak. Bir daha yaramazlık yaparsan sen de onun yanına gidersin." Ailem ara sıra beni ziyarete gelir. İlk yıl, eğitmenlerden biri kulak zarımı patlatır. Kanlar içinde kalır, parmaklıkları sımsıkı kavrayıp yardım için yalvarırım. Babam, Judy'yle konuşurken beni işaret eder. "Şuna bak. Hâlâ en basit talimatları bile yerine getiremiyor. Bizi dinlemezsen sen de onun gibi olursun." İkinci yıl, eğitmen iki bacağımı da kırar. Ailem yatağımın başında dikilip, "Şu hâline bak, işe yaramaz bir zavallı gibi yatıyorsun. Seni görmek için bunca yolu geldik, karşılığında gördüğümüz muameleye bak! Ne kadar da nankörsün." der. Üçüncü yıl, eğitmen vücudumu hormonlarla doldurur. Balina gibi şişerim. Eğitmen sırıtarak, "Artık işin bitmiş sayılır. Bakalım bundan sonra erkeklere nasıl yaklaşacaksın." der. Judy, elinde seçkin bir üniversiteden aldığı kabul mektubuyla kafesin dışında durur. Tüm ailemin yüzü güler. "Willa, Judy seçkin bir üniversiteye kabul edilir. Sen de üzerine düşeni yaparsın. Seni eve götürüyorum." Gözlerimi kırpıştırır, bulanık görüşümle duyduklarımı anlamlandırmaya çalışırım. "Willa kim? Bana herkes 'Çelimsiz' diyor."